De laatste tijd ben ik wat actiever geworden op LinkedIn.
Niet omdat ik daar nu plots commerciële wonderen van verwacht, maar omdat ik het fijn vind om de ideeën, technieken en tools te delen die ik de voorbije dertig jaar heb geselecteerd en doorgegeven als trainer.
Zaken die vandaag door sommigen misschien wat old school aanvoelen — maar waarvan ik keer op keer zie dat ze wérken. Niet omdat ze modieus zijn, maar omdat ze gestoeld zijn op gezond verstand en vaak ook op degelijk wetenschappelijk onderzoek.
Mijn ambities qua bereik zijn eerder beperkt, maar toch vond ik het bij momenten jammer dat het algoritme van LinkedIn een post niet wat meer kansen gaf om gezien te worden.
En op een dag gebeurde er iets geheel onverwachts…
Een post die ontplofte
De meeste van mijn posts halen een bescheiden bereik: tussen de 500 en 2.500 views, met af en toe een kleine uitschieter, maar zelden met meer dan een handvol reacties. Dat is niet slecht — maar ook niet iets wat je “viraal” kunt noemen.
Maar op een dag ventileerde ik een verzuchting met betrekking tot de berichtgeving over het klimaat in Spanje. En die post ging haast meteen viraal. Op dit moment zitten we aan bijna 275.000 impressies, 2.992 likes, 196 commentaren en 73 reposts.
Dus ja, ik was behoorlijk verrast. Maar vooral ook nieuwsgierig. Wat maakte dat net die post zo breed resoneerde? Waarom kreeg die zoveel aandacht, terwijl de inhoud niet spectaculairder was dan mijn andere bijdragen?
Ik heb er de voorbije dagen over nagedacht. En ik denk dat de verklaring minder te maken heeft met algoritmes, en meer met iets fundamenteels: de menselijke behoefte aan echtheid, rust en nuance.
Vijf lessen uit één virale post
1. Raak een echt menselijk gevoel aan
De post vertrok niet uit marketing, maar uit een gevoel van ergernis en verontwaardiging.
Als jouw post een emotie raakt die velen herkennen (twijfel, angst, nieuwsgierigheid, hoop, …), dan heb je een goede kans dat je een ruim publiek zal bereiken.
2. Bied rust in een tijd van ruis
Tussen de dagelijkse stroom van alarmsignalen was mijn boodschap bijna provocerend kalm. Niet ontkennend, wel relativerend. Mensen snakken meer dan ooit naar nuance en rust.
3. Schrijf vanuit je eigen ervaring, zonder belerende te zijn
Ik vertelde niet wat anderen moeten denken, maar wat ik zelf ervaar.
“Bij ons in Gaianes steeg de thermometer precies twee keer boven 40°C.”
Die concreetheid maakt een verhaal geloofwaardig. Authenticiteit heeft geen hashtags nodig.
3. Houd rekening met vorm en stijl
Korte zinnen. Witruimte. Ritme.
Een post is geen essay — het is een gesprek.
Een goede post is duidelijk geformuleerd en makkelijk te lezen.
5. Durf positie innemen
Ik had ook gewoon kunnen zwijgen. Maar ik koos ervoor om te zeggen: de media brengen vaak een te eenzijdig beeld, en we mogen leren om daar kritischer — en rustiger — mee om te gaan.
Een mening zonder muur, maar mét ruggengraat.
Dat blijkt aanstekelijk.
En wat zegt dit over ons allemaal?
Dat de behoefte aan echt contact groter is dan ooit.
Dat mensen niet alleen feiten willen, maar ook context.
Niet alleen gelijk, maar ook gesprek.
In een tijd waarin veel communicatie draait om provoceren, roepen en wild om zich heen schoppen, blijkt echtheid nog altijd de beste manier om impact te hebben.
Niet shockeren, maar resoneren.
Wat jij hieruit kunt meenemen
Of je nu verkoper, CEO, ondernemer of teamleider bent: de principes achter dit “viraal” moment zijn universeel.
Schrijf of spreek vanuit ervaring, niet vanuit strategie.
Wees duidelijk én genuanceerd.
Geef mensen rust in plaats van prikkels.
En vertrouw erop dat echte woorden hun weg vinden — ook zonder algoritme.
Ik deel dit omdat het me herinnert aan iets wat ik ook in mijn werk telkens zie: dat de kracht van communicatie niet in volume zit, maar in verbinding.
En dat, als we even stoppen met proberen te overtuigen, we plots echt beginnen te raken.
——————————–
Het lijkt haast onwaarschijnlijk, maar mocht je de enige zijn die de post nog níet zag langskomen 😅 — hier is ze alsnog: