Bij het opruimen van wat bestanden kwam ik de parabel van de 17 kamelen tegen. Het leek me te leuk en te leerrijk om het niet te delen.
Hou jij ook van raadsels? Lees dan zeker verder!
Het probleem
Een man bepaalde in zijn testament dat zijn nalatenschap van 17 kamelen verdeeld moest worden onder zijn drie zonen:
de oudste zoon krijgt de helft,
de middelste een derde,
de jongste een negende.
Het probleem is duidelijk: 17 is niet deelbaar door 2, 3 of 9. En de zoons zijn ervan overtuigd dat hun vader niet gewild zou hebben dat een van zijn geliefde kamelen geslacht werd om de verdeling mogelijk te maken.
Misschien was dit wel precies de bedoeling van hun vader: ook na zijn dood wilde hij zijn zonen iets leren. Het is een test in het oplossen van schijnbaar onoplosbare problemen.
Kanttekening.
Als jongste van 3 zonen doet er zich volgens mij nóg een probleem voor, namelijk dat hij op schandelijke wijze zijn zoons niet op een gelijkwaardige manier behandeld. Maar soit, we zullen dit met de mantel der liefde bedekken, zeker? 😌
De ontmoeting met Ahmed
Kort na het overlijden ontmoeten de broers Ahmed, een oude koopman die met zijn al even oude kameel door de woestijn trekt. Wanneer hij hun verdriet en zorgen opmerkt, biedt hij hulp aan:
“Ik begrijp jullie probleem. Tegen een kleine vergoeding kan ik jullie uit de nood helpen.”
De oudste broer legt een zak met driehonderd drachmen voor hem neer.
“Als je slaagt, is dit voor jou.”
Ahmed glimlacht en voegt zijn eigen kameel toe aan de kudde.
“Kijk,” zegt hij, “nu hebben jullie er achttien. Dat maakt de verdeling een stuk eenvoudiger.”
En inderdaad:
de oudste zoon neemt de helft → 9 kamelen,
de middelste zoon een derde → 6 kamelen,
de jongste zoon een negende → 2 kamelen.
Samen is dat 17 kamelen. Ahmed krijgt zijn eigen kameel terug én driehonderd drachmen rijker keert hij tevreden huiswaarts.
Moraal van het verhaal
De moraal is eenvoudig: soms heb je een Blauwe Appelsien nodig om een onoplosbaar lijkend probleem wél op te lossen. Blauwe Appelsienen zijn onverwachte ideeën of voorstellen die eerst niet op tafel liggen, maar een vastgelopen situatie kunnen ontwarren.
De beste Blauwe Appelsienen kosten niets en brengen veel waarde. Het gaat erom dat een nieuw perspectief of een kleine toevoeging de hele situatie kan veranderen – zonder dat iemand echt iets hoeft op te geven.
En ja, soms heb je daar iemand van buitenaf voor nodig. Iemand die niet betrokken is, maar met een frisse blik kan meekijken. Echte leiders schamen zich er nooit voor om zo’n hulp in te roepen.